ఒకరోజు శ్రీకృష్ణదేవరాయలకి పొరుగు దేశపు రాజు కొన్ని ఫలాలను బహుమతిగా పంపించాడు. వాటితో పాటు ఆ రాజు ఒక లేఖ కూడా రాశాడు. 'మహారాజశ్రీ శ్రీకృష్ణదేవరాయలవారికి భక్తితో వ్రాయునది, మా దేశంలో తప్ప ఇంకెక్కడా కాయని అపురూపమైన అద్భుత ఫలాలను మీకు బహుకరిస్తున్నాను. వీటిని తిన్న వారు దీర్ఘాయుష్కులవుతారు. వారికి వృద్ధాప్య మరణమే తప్ప అకాల మరణం ఉండదు' అని ఆ లేఖ సారాంశం.
శ్రీకృష్ణదేవరాయల ముఖం ఆనందంతో పొంగిపోయింది. సభలోని వారంతా ఎంతో అపురూపంగా ఆ ఫలాలను తాకి చూడసాగారు. తెనాలిరామకృష్ణుడి వంతు రాగానే కుతూహలం ఆపుకోలేక ఒక పండును తీసుకొని కొంచెం కొరికి రుచి చూశాడు. రామకృష్ణుడి చర్యకు అంతా ఆశ్చర్యకితులయ్యారు. దేవరాయల ముఖం కోపంతో జేవురించింది. "నా కోసం పంపిన ఫలాల్ని నువ్వు ఎంగిలి చేస్తావా? ఎంత ధైర్యం నీకు? అందరి ముందు నన్ను అవమానించినందుకు నీకు మరణశిక్ష వేస్తున్నాను." అని రాయలవారు కోపం పట్టలేక రామకృష్ణుడిని ఉరి తీయమని సైనికులను అదేశించాడు.
"అయ్యో పొరుగురాజు ఎంత మోసం చేశాడు?! అనవసరంగా ఆయన మాటలు నమ్మాను కదా! ఆ ఫలాలను తిన్న వారికి దీర్ఘయుష్షు ఉంటుందని చెప్పాడు. ఒక చిన్న ముక్కతిన్నందుకే నేను చనిపోబోతున్నాను. మరి పూర్తి ఫలం తిన్నవారి పరిస్ధితి ఏమవుతుందో?" అంటూ అందరూ వినేలా బాధపడ్డాడు రామకృష్ణుడు.
ఆ మాటలు విని అందరి ముఖంలో నిజమే కదూ! అన్న భావం తొంగిచూసింది. రాయల వారిలో కూడా ఆ అభిప్రాయమే కలిగింది. విపత్తు సమయంలో కూడా ఎంతో సమయస్పూర్తిగా ఆలోచించగల రామకృష్ణుడి విజ్ఞతకు ఆయన సంతోషించారు. రామకృష్ణుడిని క్షమించడమేకాక బహుమతిగా కొన్ని ఫలాలను ఇంటికి తీసుకువెళ్ళమని నవ్వుతూ ఇచ్చాడు శ్రీకృష్ణదేవరాయలు.
