ఉషోదయం మేల్కునే లోపు

మన కోసం లేచే నిశ్శబ్ద దీపం అమ్మ

తన అలసటను దాచుకుని

మన నవ్వుల్లో వెలిగే జ్యోతి అమ్మ

మన చిన్న నొప్పికైనా

తన గుండెనే గాయపడుతుంది

మన ఒక్క చిరునవ్వు కోసం

వేల బాధలను మౌనంగా భరిస్తుంది

తన చేతులలోని గీతలు

మన భవిష్యత్తు రాసిన అక్షరాలు

తన కళ్లలోని కలలు మన

రేపటి దారిని చూపే దీపాలు

మన అడుగులు తడబడితే

చేతి పట్టి నడిపించే బలం అమ్మ

మన మనసు విరిగితే మాటలతో

మళ్లీ కుట్టే ఓదార్పు అమ్మ

తనకు ఏమీ అవసరం లేకపోయినా

మన కోరికలే తన కోరికలు

తన జీవితాన్ని మర్చిపోయి

మన జీవితానికి అర్థం ఇచ్చే ప్రేమ అమ్మ

అమ్మ ఒడిలో ఒక క్షణం ఉంటే

ప్రపంచం అంతా మనదైనట్లు అనిపిస్తుంది

అమ్మ లేని లోటు మాత్రం

ఏ సంపదతోనూ నిండదు

అమ్మ అంటే కేవలం పిలుపు కాదు

అది మన ప్రాణానికి ఆధారం

ఆ ప్రేమలోనే మన జీవితం

నిశ్శబ్దంగా పరిపూర్ణమవుతుంది

డా. కందేపి రాణీప్రసాద్